Na co dzień pracuję jako specjalistka ds. marketingu – pełen etat, deadline’y, strategie. Pisanie to moja namiętność i drugi świat, do którego wracam z głodem i czułością. Jestem żoną, mamą, kobietą z pasją i niedającym się uciszyć głodem na życie. W wolnym czasie – kursantką tańca high heels.
Przez dziesięć lat mieszkałam w urokliwym hrabstwie Norfolk w Wielkiej Brytanii, co do dziś uważam za jedno z najbardziej formujących doświadczeń mojego życia. Ale to w moim rodzinnym mieście, Bielsku-Białej, zapuściłam korzenie na dobre.
Pisanie jest w moim życiu jak oddech – naturalne, odruchowe i zawsze obecne. Zaczęło się od potrzeby nazwania tego, co trudno uchwytne. Od słów, które bolały, koiły, czasem rozrywały od środka. I od ludzi – ich emocji, sprzeczności, spojrzeń i milczenia.
Piszę, bo chcę się zrozumieć. Piszę, bo chcę zrozumieć innych. I wierzę, że dobra opowieść potrafi pomóc w jednym i drugim.
Interesują mnie nie tyle wydarzenia, co ich echo: w ciele, w duszy, w rodzinnych historiach. Szukam momentów, które zostają z człowiekiem na długo. Takich, o których się nie mówi przy stole, ale które decydują o tym, kim się stajemy.
Nie tworzę bohaterów bez rys. Kocham pęknięcia, niejednoznaczności, cienie. Pociągają mnie skomplikowane relacje, emocjonalne napięcia, momenty przełomowe. Nie daję ukojenia – daję lustro.
Jeśli chcesz wejść głębiej – wejdź. Ale wiedz, że nic nie będzie już takie samo...
dlaczego piszę?
Piszę, ponieważ weszło mi to w krew, ponieważ w ten sposób daję upust bujnej wyobraźni, a także dlatego, że sprawia mi to ogromną przyjemność i przynosi satysfakcję.
Pisanie jest dla mnie przelewaniem na papier tego, co noszę w sobie. Jest spełnieniem marzeń, niezwykłą wyprawą w nieznane, sposobem na oderwanie się od codzienności. Jest także trudnym wyzwaniem, któremu staram się sprostać.
Kiedy piszę, przenoszę się w świat mojej wyobraźni. Świat niezwykły, w którym wszystko jest możliwe. Będąc w nim szukam właściwej ścieżki. Czasami błądzę. Czasami długo się zastanawiam, w którą stronę skręcić, ale gdy w końcu wkraczam na odpowiedni szlak, wszystko idzie gładko. Jestem wtedy niczym odbiornik łapiący czysty i wyraźny sygnał. Nie uznam powieści za ukończoną, dopóki każde jej zdanie nie zabrzmi w moich myślach właśnie tak - czysto i wyraźnie.
Moi bohaterowie są dla mnie bytami, które kłębią się w mojej głowie i domagają się tego, by nadać im imiona, przydzielić jakąś rolę, pozwolić im zaistnieć i zacząć żyć własnym życiem. W trakcie pisania stają się moimi bliskimi przyjaciółmi, z którymi spędzam wiele czasu. Pozwalam im się prowadzić, zaskakiwać, podejmować decyzje, nawet jeżeli się z nimi nie zgadzam.
Moje powieści
Zajrzyj do świata, w którym każde słowo coś znaczy.
Zanurz się w relacjach, emocjach i pytaniach, które zostają w Tobie na długo.
